Het zal u niet zijn ontgaan, dat Amsterdam dit jaar 750 jaar bestaat. Ook zal het u niet onbekend zijn, dat mijn roots er liggen en dat ik er geboren ben. Onderstaand wat dierbare herinneringen als een soort van ode aan de stad. Zeventien jaar, vanaf mijn geboorte, heb ik met mijn ouders, broers en zussen in de Kleine Kattenburgerstraat gewoond, op een steenworp afstand van het Marine-complex en dichtbij het Centraal Station. De Oostelijke Eilanden zoals deze wijken – inclusief Wittenburg en Oosten- burg – nog steeds worden genoemd, waren zogeheten volksbuurten. In de H. Annakerk op Wittenburg ben ik gedoopt en heb er mijn 1e Communie en Vormsel gedaan. Wij woonden boven de slagerij van mijn vader en ik bezocht de kleuterschool op Wittenburg en de 1e en 2e klas van de lagere school.
Omdat mijn vader het onderwijs aldaar niet voor mij geschikt vond, heb ik de verdere klassen en vervolgens de middelbare school in het centrum van de stad genoten. Ik ben mijn vader er nog steeds bij- zonder dankbaar voor. Geboren in juni 1939 heb ik dus tijdens de oorlogsjaren in Amsterdam gewoond.
Gelukkig zijn wij deze oorlog ongeschonden doorgekomen. Marcherende Duitse soldaten en luchtalarm kan ik mij nog wel goed herinneren.
Omdat de Oostelijke Eilanden in de jaren 1956- 1965 werden verbouwd tot nieuwe moderne wijken moesten wij noodgedwongen verhuizen. Mijn vader had al voor de 2e wereldoorlog voor f 8.000 (!!) een huis in Blaricum gekocht. Bij de bakker stond ik daar regelmatig naast Mies Bouwman, Willem O. Duys of Tom Manders (Dorus), ook ‘gewone’ mensen. Voor mijn werk als boekhouder-administrateur ging ik vele jaren dagelijks met de bus naar Amsterdam.
Op 25-jarige leeftijd nam ik het besluit om priester/pastor te worden. Na een vooropleiding heb ik mijn theologiestudie van vijf jaar gevolgd aan de Katholieke Theologische Hogeschool Amsterdam. Na mijn priesterwijding in 1974 in Alkmaar ben ik ook nog vaak in Amsterdam geweest. Nu, na ruim 40 jaar Amstelveen, heb ik er niet veel meer te zoe- ken, want met de auto is het geen doen en de ver- bindingen met het OV zijn ook niet om over naar huis te schrijven. Toch wil ik mijn afkomst niet ver- loochenen.
GEEF MIJ MAAR AMSTERDAM, DAT IS MOOIER DAN PARIJS!
Van harte gemeend!
Pastor Jan Adolfs