Ongetwijfeld zult u zich afvragen over welke twee werelden deze column dan wel zal gaan. Laat ik dui delijk zijn: over leven en dood. Als pastor heb ik re gelmatig te maken met overlijden, uitvaarten en crematies. Het is een niet te scheiden onderdeel van mijn pastorale praktijk. Uiteraard heb ik dan te maken met de overledene en zijn of haar direct-na bestaanden. Maar die kring kan veel meer omvat tend zijn: vrienden, collega’s, buren, bekenden, enz.
Pastor, heeft u geen leuker onderwerp voor een column? Jazeker, maar het lijkt mij noodzakelijk en aan te raden, zeker op een bepaalde leeftijd, het er een keer over te hebben en van gedachten te wisselen. Om het kort samen te vatten: Wie, wat, waar en hoe? Bespreek het zeker met je man, vrouw, partner, kinderen, financieel beheerder, vriend of vriendin, uitvaart- of crematie-onderne ming: aan de betrokkene de keuze met wie en in welk stadium. Ook financiën en eventueel een ver zekering zullen ter sprake dienen te komen. Aller eerst vind ik van belang: wil men begraven of gecre meerd worden? In de loop van de tijd kan die keuze altijd nog veranderen.
Aan wie vertrouwt men de regeling van crematie of uitvaart toe en welke uit voerende instantie wordt hierbij en hierover aange sproken? Alle mogelijkheden en wensen kunnen daarmee besproken worden, ook regels en wetten, die van toepassing zijn. Er wordt dan veel zorg uit handen genomen en de vraag kan ook zijn als men zich tot een geloof bekent of een kerk een aandeel aan het afscheid mag hebben? Ook hierover kunnen contacten worden gelegd met betrekking tot ‘hoe, wat, waar en wanneer?’ In mijn meer dan
vijftigjarige praktijk als pastor is er qua vormgeving en uit voering veel veranderd: zeker wat persoonlijke in breng betreft zoals muziek, levensverhalen en beeldmateriaal. Ik zeg altijd: je kunt het maar éénmaal doen dus doe het dan goed!
Natuurlijk hoeft niet alles tot in details vooraf vastgelegd te worden: de nabestaanden en achter blijvers moeten zonder jou verder. Aangezien ik een ‘alleenganger’ ben en ook gezien mijn leeftijd heb ik mijn uitvaart (ik word begraven) al bij een uitvaart onderneming geregeld. Het staat op papier en mijn executeur-testamentair, die alles te zijner tijd zal re gelen, weet waar de betreffende map is te vinden. Misschien mag het bovenstaande ook u tot denken en doen brengen. Veel wijsheid dan gewenst.
pastor Jan Adolfs