nieuws

40jaar

40 jaar Amstelveen: een eindje meelopen!

Wanneer u deze column leest (na zondag 28 augustus) is het 40 jaar geleden, dat ik officieel als pastor/priester ging werken in Amstelveen. In 1973 werd ik pastoraal werker in de Pius X-kerk in Alkmaar-West, waar ik in 1974 door bisschop Zwartkruis tot priester van het bisdom Haarlem werd gewijd. Ik was een ‘late roeping’ (35 jaar) want ik had nooit de ambities gehad om priester te worden. Vanuit mijn opvoeding was ik gelovig en kerks, maar ik vond mezelf én niet ‘braaf’ genoeg én ik had er de opleiding niet voor gehad. Letterlijk: ik ben er door mijn aalmoezenier van de verkenners (ik was toen hopman) voor gevraagd. Zijn vraag bracht een proces in mij op gang en na mijn baan opgezegd te hebben als boekhoudkundige kracht, heb ik met een beurs via een speciale opleiding en ook nog een noviciaat bij de priesters van SCJ (Priestercongregatie van het Heilig Hart van Jezus) uiteindelijk theologie gestudeerd aan de Katholieke Theologische Hogeschool Amsterdam.

Mijn eerste werkkring als pastor was dus Alkmaar (1973-1982) en na een tweetal sollicitatiegesprekken in het toenmalige wijkpastoraat Groenelaan/Waard-huizen begon ik als pastoor aan mijn nu al weer 40-jarig ‘bestaan’ in Amstelveen. Veel doopjes, 1e communies, vormsels, huwelijken, bruiloften, uitvaarten en later crematies zijn door mijn handen gegaan en aan mijn oog voorbij getrokken. Misschien heeft ook u hier nog herinneringen aan! Daarnaast was ik een korte periode waarnemend pastoor in Ouderkerk a/d Amstel en regioleider van de pastores in onze regio. Ik heb aan de wieg gestaan van de huidige RK parochie Amstelland. Veertig jaar is dus niet ‘niks’ geweest! Enige aanvulling lijkt mij toch wel op z’n plaats. Het voormalige wijkpastoraat Groenelaan/Waardhui-zen werd officieel parochie onder de naam Het Kruispunt en de kerkvieringen werden op zaterdag/zondag gehouden in de wijkcentra De Bolder en De Meent en op hoogfeesten in de protestantse Paaskerk in het Keizer Karelpark. Zo zijn ook goede oecumenische contacten ontstaan. Met dominee Lo de Liefde ging ik zelfs naar Ajax. U zult begrijpen dat er heel wat geïmproviseerd is.

Met het beeld van Maria en een ciborie met hosties op de achterbank van mijn auto op de zondagmorgen van de ene plek naar de andere. Van bisschop Zwartkruis had ik het advies gekregen om niet meteen een kerk te gaan bouwen, maar eerst een geloofsgemeenschap te gaan vormen. In 1986 werd pastoor De Jong van de H. Geestkerk 65 jaar en werd ik zijn opvolger. De parochies Het Kruispunt en de H. Geest gingen een fusie aan. U zult begrijpen dat dit allemaal niet vanzelf is gegaan, maar uiteindelijk mochten wij toch spreken van één geloofsgemeenschap. Hoewel er toen al heel wat aan de hand was in onze kerkgang en geloofs-uitingen durf ik toch te spreken van een bepaalde glorietijd. Zelfs de r.-k. scholen in de parochie bezocht ik met regelmaat, zeker in het zicht van de grote feesten als Kerstmis en Pasen. Ook met schoolkampen ging ik mee! Op een pastorie in Amstelveen heb ik niet gewoond, want ik gaf de voorkeur aan zelfstandig (privé) wonen. Zo heb ik gewoond in de wijk Groenelaan/Waardhuizen en na mijn emeritaat (pensioen) op een flat in Westwijk. Aan hulp heeft het mij niet (en nog niet) ontbroken. Hoewel met emeritaat heb ik het niet kunnen laten om tot op heden toe pastoraal actief te blijven.

Mijn gezondheid is hierbij een drijfveer en uiteraard ook het tekort aan pastores in Amstelland. Het is mij gegund om nog voorganger te zijn in verzor-gingshuizen, indien nodig word ik ingeroosterd op de zondag. Vanaf mijn 50e levensjaar ben ik geestelijk adviseur van de KBO- Amstelveen/Ouder-Amstel. Natuurlijk heeft de verkoop van de H. Geestkerk mij verdriet gedaan, maar van harte hoop ik de opening van de hernieuwde St. Urbanuskerk te kunnen meevieren. Wel ben ik blij geen bestuurs-functie meer te hebben. Mijn petje af voor al diegenen, die hier hun bijdrage aan verlenen! Ik zal niet ontkennen, dat de tijden van de kerk en het geloof drastisch in deze 40 jaren zijn veranderd, bijna een verschil van ‘dag en nacht’. Als ik zo het voorafgaande nog eens overzie: ‘Hoe heb ik hier mijn bijdrage aan kunnen geven?’ Ik denk, dat ik dit te danken heb aan mijn geloof, mijn gezondheid en mijn instelling. Maar onmiddellijk wil ik hieraan toevoegen: niet zonder al die medewerking (in welke vorm ook) van velen van u. SAMEN! Het vertrouwen dat wij wederzijds in elkaar mochten hebben, daar ben ik u enorm dankbaar voor. ‘Wie de schoen past, trekke hem aan!’ Het bovenstaande komt uit de grond van mijn hart en het is en was zeker een feestje waard! 40 JAAR AMSTELVEEN: EEN EINDJE MEELOPEN!
Met de beste wensen: pastor Jan Adolfs